Een late zondag realisatie…

Enkele weken terug had ik deze blog opgestart met de intentie om meer van mijn werk toonbaar te maken. Als een weddenschap met mezelf besloot ik allesinds elke 2 weken iets doordacht te posten. Eender wat, als het maar iets meer is dan enkel studie of oefening.

Gedurende deze week zag ik deze dag angstig dichterbij komen. En tot aan het schrijven van deze post had ik nog steeds geen besef wat het nu zou worden. Ik besloot om dan maar eens te kijken wat ik allemaal wel heb gedaan en niet zozeer wat ik nog zou kunnen doen. Een diepe adem eb reflectie over de laatste 2 weken bracht bepaalde sleutelmomenten samen waardoor ik ineens een eureka moment kreeg over wat mijn werk uniek maakt.

Er was onder andere een namiddagsessie in het park. Nu de winter eindelijk lijkt weg te smelten voor heerlijk lenteweer ben ik meer op locatie beginnen tekenen. Ik merk dat ik best veel toeschouwers weet te interesseren en positieve feedback mag bekoren over mijn werk. Een leuke zijnota hieraan was dat voorbijgangers een plotse interesse tonen in wat ik aan het tekenen was.

Dezelfde situatie deed zich voor bij het schetsen op de bus of trein. Om 12 uur s’nachts op lijn 15 stapte een bende feestgangers op terwijl ik wat aan het schetsen was als tijdsverdrijf op een anders eenzame tram. Ik wilde mijn schetsboek al wegsteken maar de bende was zeer gefascineerd door het beetje dat ze al zagen, dus heb ik ze maar door mijn schetsboek laten bladeren. Ook heb ik nog een korte demo gegeven over rechte lijnen met de losse hand tekenen. Ze dachten namelijk dat ik gek genoeg was om alles met een lat te tekenen!

Op weg naar een verjaardagsfeest besefte ik dat mijn verpakking voor mijn cadeau nogal mager was. Gezien ik nog een halfuur zou moeten blijven zitten leek dit een goed moment om dit op te pimpen en mezelf op de test te leggen. Het was een game of thrones thema cadeau en besloot ik dus dat dan ook te tekenen. Mede verjaardagfeestangers waren serieus onder de indruk. Een van mijn vrienden vermeldde eergisteren nog dat er veel tekenaars zijn met een grote high tech opstelling en dan ben ik er. Iemand die het er gewoon op krijgt tussendoor op de tram.

En daar hebben we het eigenlijk. Al deze gebeurtenissen duiden erop dat ik best veel gedaan krijg met weinig middelen (schetsboek of karton en een pen) en dat de gemiddelde voorbijganger best openstaat voor wat iemand er tussendoor even opkrabbeld. En dat dit waarschijnlijk hetgene is wat mijn werk uniek maakt.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s