180107 A0 portait

After several months of self education on heads and faces this the result that came ot of it. Not to say that I’m a master portrait artist now, not even the slightest, but it shows my understanding of it. Like with anything in drawing you never truly master, it just keeps on improving. And that is the fun of the journey that still lies ahead of me.

Spontane situaties teweegbrengen

Met het goede weer leek het goed moment om nog eens vrij in het park te gaan tekenen. Deze spontane intentie bracht een leuk verhaal met zich mee dat ik graag wilde delen.

Ik was begonnen met de kubuskooi waarin metalen vogels zijn opgehangen. Al gauw draaide het uit op een ruime schets van het gehele tafereel waarbij ik vluchtig poses moest vastleggen van een aantal voorbijgangers. Op de achtergrond trachtte ik heel hoge bonen te representeren maar merkte al gauw dat mijn methodiek niet werkte. Hoogst waarschijnlijk omdat ik een volle kruin in de Lente nog niet correct heb bestudeerd.

Lichtjes gefrustreerd heb ik een eenvoudige geïsoleerde boom uitgezocht om dit fenomeen dieper te onderzoeken. Eerst had ik de stam opgezet als een cilinder en de kruin als grote overlappende bollen. Hierbinnen ben ik dan de plaatsing van de takken gaan zoeken. Voor de detaillering heb ik vooral gekekeken naar de algemene contour en uiteindelijk de schaduwerking. Gaandeweg kwam er een man met gitaar in mijn studie zitten die zeer aangename deuntjes speelde en ik er dan ook bij opgezet heb. Toen ik merkte dat hij nog wel even bezig ging zijn heb ik de houding uitgebreider bestudeerd op mijn rechterpagina.

Toen ik het afronden was kwam er een oude man met camera naast mij zitten die zeer gefascineerd was door tekenen en zelf al vanalles geprobeerd had. Dit bracht een leuke conversatie teweeg. Dan besloten we om mijn schets te laten zien aan de gitaarspeler en hij was aangenaam verrast. Omdat het zon spontaan gebeuren was vroeg hij of hij de tekening niet mocht gebruiken voor een eventuele volgende albumcover. Uiteindelijk vond er een zeer interessante fenomeen tussen 3 personen van 3 verschillende generaties plaats. Enkel en alleen omdat we spontaan met onze interesses bezig waren. Het verloop van omstandigheden van laat ik eens deze kooi tekenen tot aan de gitaarspeler was uitzonderlijk.

We hebben contact gegevens uitgewisseld en ik ben nog altijd aan het glimlachen van wat spontaan te gaan tekenen in het park teweeg kan brengen. Het zijn dit soort zaken dat het de moeite maken.

Een late zondag realisatie…

Enkele weken terug had ik deze blog opgestart met de intentie om meer van mijn werk toonbaar te maken. Als een weddenschap met mezelf besloot ik allesinds elke 2 weken iets doordacht te posten. Eender wat, als het maar iets meer is dan enkel studie of oefening.

Gedurende deze week zag ik deze dag angstig dichterbij komen. En tot aan het schrijven van deze post had ik nog steeds geen besef wat het nu zou worden. Ik besloot om dan maar eens te kijken wat ik allemaal wel heb gedaan en niet zozeer wat ik nog zou kunnen doen. Een diepe adem eb reflectie over de laatste 2 weken bracht bepaalde sleutelmomenten samen waardoor ik ineens een eureka moment kreeg over wat mijn werk uniek maakt.

Er was onder andere een namiddagsessie in het park. Nu de winter eindelijk lijkt weg te smelten voor heerlijk lenteweer ben ik meer op locatie beginnen tekenen. Ik merk dat ik best veel toeschouwers weet te interesseren en positieve feedback mag bekoren over mijn werk. Een leuke zijnota hieraan was dat voorbijgangers een plotse interesse tonen in wat ik aan het tekenen was.

Dezelfde situatie deed zich voor bij het schetsen op de bus of trein. Om 12 uur s’nachts op lijn 15 stapte een bende feestgangers op terwijl ik wat aan het schetsen was als tijdsverdrijf op een anders eenzame tram. Ik wilde mijn schetsboek al wegsteken maar de bende was zeer gefascineerd door het beetje dat ze al zagen, dus heb ik ze maar door mijn schetsboek laten bladeren. Ook heb ik nog een korte demo gegeven over rechte lijnen met de losse hand tekenen. Ze dachten namelijk dat ik gek genoeg was om alles met een lat te tekenen!

Op weg naar een verjaardagsfeest besefte ik dat mijn verpakking voor mijn cadeau nogal mager was. Gezien ik nog een halfuur zou moeten blijven zitten leek dit een goed moment om dit op te pimpen en mezelf op de test te leggen. Het was een game of thrones thema cadeau en besloot ik dus dat dan ook te tekenen. Mede verjaardagfeestangers waren serieus onder de indruk. Een van mijn vrienden vermeldde eergisteren nog dat er veel tekenaars zijn met een grote high tech opstelling en dan ben ik er. Iemand die het er gewoon op krijgt tussendoor op de tram.

En daar hebben we het eigenlijk. Al deze gebeurtenissen duiden erop dat ik best veel gedaan krijg met weinig middelen (schetsboek of karton en een pen) en dat de gemiddelde voorbijganger best openstaat voor wat iemand er tussendoor even opkrabbeld. En dat dit waarschijnlijk hetgene is wat mijn werk uniek maakt.

Sculpture at Rivierenhof, Deurne

Noticed at lunch that the weather was way too good to sit inside. So I packed my stuff and walked to the nearest park to draw this fascinating sculpture. It was quite funny to see people suddenly being in very interested in the work because someone was drawing it.